Isang bulwagang napupuno ng mga tao.Ngunit lahat ay may malungkot na ngiti sa mga labi. Sadya talagang mapagbiro ang tadhana, kung bakit ba naman ay isang unos ang nakidalamhati.
 Tunay ngang kasiya siya ang tagpong ito kung saan napupuno ng tawanan ang maliit na lugar. Puno ng kamag anak at mga kaibigan. 
Hindi bat kay sayang alalahanin ang lahat ng oras na ginugol natin sa maikling panahong pagsasama. Masasayang ala alang nag  dudulot ng pighati.

Sa kabila ng tawanan na nagaganap sa bawat lamesa, ay tila bumubuhos naman ang malakas na ulan sa harap ng salaming sinlinaw pa ng kahapon. Isang pagitang nag sasabing salamat at patawad.
Dapat maging masaya tayo dahil sa muli nating pagkikita kita ay nakumpleto tayo. Kahit sa pinaka kakaibang paraan ay kumpleto tayong muli. Kumpletonv muli ang barkada.
Sa huling sandali, isang sulyap ang mag sasabing paalam na at mag iingat ka.
Ngayon ako naman ay magpapa salamat, sa lahat ng dumalo at tumutulong para tapusin ang kasiyahang nag hahatid ng lungkot sa mga nag sipag dalo.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s